Ο ιός των θηλωμάτων είναι ευρέως διαδεδομένος. Οι ειδικοί κατάφεραν να ανακαλύψουν εκατοντάδες είδη του, καθένα από τα οποία προκαλεί μοναδικά συμπτώματα. Είναι αρκετά εύκολο να το αναθέσετε - το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να επικοινωνήσετε με έναν μεταφορέα. Για να προστατευθείτε από έναν μολυσματικό παράγοντα, πρέπει να κατανοήσετε πώς μεταδίδεται ο HPV.
Βασικά Χαρακτηριστικά
Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων περιλαμβάνει μια ομάδα μικροοργανισμών με 100 υποείδη, 13 από τα οποία μπορούν να προκαλέσουν όγκους. Τέτοιες ποικιλίες ονομάζονται ογκογόνες. Ο HPV μεταδίδεται κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής. Οι τύποι 16 και 18 είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι, καθώς προκαλούν καρκίνο στο 70% των περιπτώσεων. Εκφυλισμός σε άτυπα κύτταρα παρατηρείται στην περιοχή των εξωτερικών γεννητικών οργάνων και στον τράχηλο. Σε ορισμένες πολιτείες, ένα εμβόλιο κατά των ογκογόνων στελεχών έχει εγκριθεί και χρησιμοποιείται ενεργά.
Η μόλυνση είναι εξίσου συχνή σε άνδρες και γυναίκες μετά την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας. Υπάρχουν τύποι HPV που δεν προκαλούν προβλήματα. Μερικές φορές η μόλυνση υποχωρεί από μόνη της, χωρίς να απαιτείται εξωτερική παρέμβαση. Αυτό μπορεί να διαρκέσει έως και αρκετούς μήνες, αλλά μπορεί να χρειαστούν και αρκετά χρόνια για να εξαφανιστούν ορισμένοι τύποι ασθενειών που προκαλούνται από τον HPV.
Οι ιοί HPV τύπου 6 και 11 προκαλούν το σχηματισμό κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων. Είναι αρκετά μεταδοτικά. Ο HPV έχει το δικό του DNA, το οποίο έχει ελικοειδές σχήμα. Ένας τέτοιος μικροοργανισμός δεν έχει κέλυφος. Το virion φτάνει τα 55 νανόμετρα σε διάμετρο και μπορεί να υπάρχει για μεγάλο χρονικό διάστημα σε διάφορες επιφάνειες καθώς και στον αέρα και το νερό. Ορισμένες ποικιλίες είναι ογκογόνες, που σημαίνει ότι μπορούν να προκαλέσουν εκφυλισμό του κυτταρικού επιθηλίου σε άτυπο επιθήλιο. Οι τύποι HPV αναγνωρίζονται με ειδικούς αριθμούς. Η χαμηλή ογκογονικότητα είναι:
- 42;
- 43;
- 44.
Οι τύποι 16 και 18 θεωρούνται επικίνδυνοι. Το στέλεχος 33, το οποίο μπορεί να προκαλέσει καρκίνο στις γυναίκες, βρίσκεται επίσης συχνά. Η συσσώρευση του μολυσματικού παράγοντα συμβαίνει στα κύτταρα των βλεννογόνων.
Εδώ, παρατηρείται αντιγραφή του μικροοργανισμού, μετά την οποία εμφανίζεται επιμονή σε διαφορετικά στρώματα του επιθηλίου. Από αυτή τη στιγμή ξεκινά η διαδικασία μετατροπής των κυττάρων σε άτυπα κύτταρα.
Διαδρομές μετάδοσης
Όχι πολύ καιρό πριν, οι επιστήμονες κατάφεραν να ανακαλύψουν πώς ακριβώς μεταδίδεται ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων σε γυναίκες και άνδρες. Διεισδύει στο επιθήλιο μόνο μετά από άμεση επαφή με το δέρμα ή τους βλεννογόνους. Τυπικά, αυτό το φαινόμενο παρατηρείται παρουσία μικροτραυμάτων. Αυτό απαιτεί επαφή με ένα μολυσμένο άτομο. Υπάρχει επίσης μια εγχώρια οδός μόλυνσης, η οποία σήμερα εγείρει πολλά ερωτηματικά.
Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων έχει πολλές οδούς μετάδοσης. Μερικές φορές μπορεί να εμφανιστούν λοιμώξεις σε δημόσιους χώρους, όπως πισίνες και λουτρά. Είναι πιθανό η μόλυνση να διεισδύσει στους βλεννογόνους όταν το δέρμα έχει υποστεί βλάβη κατά το ξύρισμα, το κόψιμο των νυχιών κ.λπ. Τα νεογνά μολύνονται όταν περνούν από το κανάλι γέννησης της μητέρας. Οι επαγγελματίες υγείας που πραγματοποιούν επεμβάσεις σε ασθενείς με HPV διατρέχουν κίνδυνο. Οι ουρολογικές και γυναικολογικές εξετάσεις είναι επικίνδυνες αλλά μπορούν να αποφευχθούν με τη χρήση γαντιών μιας χρήσης και ιατρικών εργαλείων.
Οι άνθρωποι που εργάζονται με ωμό ψάρι και κρέας μπορούν επίσης να μολυνθούν. Υπάρχει ακόμη και μια ειδική έννοια - "κρεοπώλες". Και αν προηγουμένως υπήρχε η άποψη ότι ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου μεταδίδεται αποκλειστικά μέσω της σεξουαλικής επαφής, μετά την εισαγωγή της μεθόδου αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης κατέστη σαφές ότι υπάρχουν πολλές περισσότερες οδοί μόλυνσης.
Το εάν τα θηλώματα είναι μεταδοτικά μπορεί να προσδιοριστεί μόνο μετά από σωστή διάγνωση. Αφού εισέλθει στο ανθρώπινο σώμα, ο ιός εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος και προσκολλάται στο επιθήλιο των γεννητικών οργάνων στον πρωκτό. Στη συνέχεια διεισδύει στο επιθήλιο και το DNA του, αναγκάζοντας τα κύτταρα να λειτουργούν διαφορετικά. Η κατεστραμμένη επιδερμίδα μεγαλώνει και διαιρείται. Η περίοδος επώασης για τον HPV δεν υπερβαίνει τους 3 μήνεςΩστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, η περίοδος αυτή μπορεί να συντομευθεί ή να παραταθεί σε αρκετά χρόνια.
Ο HPV μπορεί να παραμείνει λανθάνοντας στο σώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα, μερικές φορές υπάρχει ακόμη και από τη γέννηση. Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί από άτομο σε άτομο αρκετά εύκολα. Μερικές φορές μπορεί να μολυνθείτε από έναν παθογόνο μικροοργανισμό μέσω του σάλιου ενός άρρωστου ατόμου (ειδικά μέσω του φιλιού). Είναι ευρέως διαδεδομένο σήμερα. Τα άτομα είναι φορείς και μπορούν να μολύνουν άλλους. Κατά τις εξετάσεις ρουτίνας ανιχνεύονται εξωτερικές εκδηλώσεις παθολογίας στο 1/3 των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία. Η παρουσία ενός τέτοιου ιού στον οργανισμό είναι περισσότερο αναμενόμενη από τους ειδικούς παρά η απουσία του.
Το PVI και οι λειτουργίες του
Η μόλυνση από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων είναι μια ασθένεια που προκαλείται από ένα μολυσματικό παθογόνο στο δέρμα και στους βλεννογόνους. Ονομάζεται HPV. Αφού εισέλθει στο σώμα, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αναπτύσσονται κύτταρα με τη μορφή κονδυλωμάτων, κονδυλωμάτων και θηλωμάτων. Οι μισοί σεξουαλικά ενεργοί άνθρωποι έχουν ήδη μολυνθεί από αυτόν τον ιό. Η μόλυνση μπορεί να χρειαστεί ένα χρόνο ή περισσότερο για να εκδηλωθεί και μερικές φορές δεν προκαλεί καθόλου συμπτώματα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια εξελίσσεται υποτροπιάζοντα. η αυτοθεραπεία είναι μερικές φορές δυνατή.
Από τις γνωστές ιογενείς λοιμώξεις του ουρογεννητικού συστήματος, η PVI είναι η πιο διαδεδομένη. Οι κλινικές τους εκδηλώσεις είναι ποικίλες. Από τα 100 είδη που είναι γνωστά σήμερα, τα 30 οδηγούν στο σχηματισμό αναπτύξεων στην ανογεννητική περιοχή. Ορισμένοι τύποι HPV μπορεί να προκαλέσουν κακοήθεις όγκους του τραχήλου της μήτρας και των εξωτερικών γεννητικών οργάνων σε γυναίκες και άνδρες. Προαγωγή μπορεί να συμβεί εάν δεν εμφανιστούν συμπτώματα. Αυτές οι μορφές ανακαλύπτονται τυχαία κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης.
Ο ιός των θηλωμάτων εκδηλώνεται παντού. Αυτό μπορεί να είναι το δέρμα κάτω από τους μαστικούς αδένες, στο λαιμό και στις μασχάλες. Δρα στους βλεννογόνους. Τα κονδυλώματα στα γεννητικά όργανα συμβάλλουν σε δυσφορία και αισθητικά προβλήματα. Τέτοιες αναπτύξεις μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία.
Ο ίδιος επιπολασμός παρατηρείται και στα δύο φύλα. Ο ιός των θηλωμάτων είναι πιο συχνός σε άτομα με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα. Όσοι κάνουν κατάχρηση αλκοόλ και τσιγάρων και είναι ασύστολοι κινδυνεύουν περισσότερο να μολυνθούν.
Ο μικροοργανισμός ενεργοποιείται και στους νέους όταν προκύπτουν δυσμενείς καταστάσεις. Ένα παράδειγμα θα ήταν η μακροχρόνια χρήση ορισμένων φαρμάκων., γαστρεντερικές παθήσεις, ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού. Ακόμα και όσοι πηγαίνουν συχνά στην παραλία πρέπει να προσέχουν, καθώς η υγρασία εδώ είναι υψηλή. Επιπλέον, το δέρμα σχεδόν δεν καλύπτεται από ρούχα.
Η μόλυνση μπορεί να συμβεί όχι μόνο μέσω τυχαίων γνωριμιών, αλλά και μέσω ατόμων με τα οποία ζει ένα υγιές άτομο.
Χαρακτηριστικά συμπτώματα
Οι περισσότεροι γνωστοί τύποι HPV δεν προκαλούν επώδυνα συμπτώματα. Αν όμως αυτό Τύπου 16 ή 18, είναι πιθανές προκαρκινικές παθολογίες. Τέτοιες συνθήκες δεν μπορούν να αγνοηθούν. Η διαδικασία αναγέννησης μπορεί να διαρκέσει χρόνια, επομένως ένα μολυσμένο άτομο έχει πάντα την ευκαιρία να αναζητήσει βοήθεια έγκαιρα. Παρεμπιπτόντως, οι κάλοι στα πόδια προκύπτουν επίσης με τη συμμετοχή του ιού των θηλωμάτων.
Η κατάσταση της υγείας ενός ατόμου αλλάζει κατά τη διάρκεια της ζωής. Αν και το ανοσοποιητικό σύστημα είναι σχετικά ισχυρό, είναι πιθανό να εμφανιστούν μόνο κοινά κονδυλώματα ή αβλαβή νεανικά νεοπλάσματα. Σε πιο σοβαρά προβλήματα με την άμυνα του οργανισμού, τα θηλώματα εμφανίζονται σε ένα λεπτό κοτσάνι. Εντοπίζονται στα βλέφαρα, κάτω από τα χέρια και στο λαιμό. Για την πρόληψη, οι ειδικοί συνιστούν την αφαίρεση τέτοιων όγκων.
Τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων προκαλούνται από τα στελέχη HPV 6 και 11. Αυτοί οι ιοί μεταδίδονται μέσω της σεξουαλικής επαφής. Στους άνδρες, οι κατεστραμμένες περιοχές είναι η στεφανιαία αύλακα της βαλάνου και η ακροποσθία. Για γυναίκες ισχύει:
- χείλη?
- περιοχή κοντά στον κόλπο.
- Πρωκτός.
Εάν τέτοιες αναπτύξεις δεν αντιμετωπιστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, η παθολογία εξελίσσεται. Οι γυναίκες μπορεί να εμφανίσουν αιμορραγία από τον κολπικό βλεννογόνο μετά τη σεξουαλική επαφή. Μπορεί επίσης να υπάρχει ενόχληση, έκκριμα με δυσάρεστη οσμή και πόνος στη λεκάνη, τα πόδια ή την πλάτη. Τα συμπτώματα επιδεινώνονται καθώς εξαπλώνεται ο μολυσματικός παράγοντας.
Περίπου το 80% των γυναικών παλεύουν με ιογενείς λοιμώξεις. Αν μιλάμε για τον HPV, η διείσδυσή του στο σώμα διευκολύνεται από την πρώιμη έναρξη της οικείας ζωής, τη σεξουαλική επαφή χωρίς τη χρήση προφυλακτικού. Ο αριθμός των ασθενειών που προκαλούνται από τον HPV έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Η εμφάνιση καρκίνου του τραχήλου της μήτρας σε σεξουαλικά δραστήρια νεαρά κορίτσια εξηγείται από την ανεπαρκή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η ορμονική κατάσταση δεν έχει χρόνο να εδραιωθεί πλήρως.
Μέθοδοι θεραπείας
Σε γυναίκες μεταξύ 20 και 30 ετών, η λοίμωξη από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων μπορεί να φύγει μόνη της από το σώμα μετά από ένα χρόνο. Αυτό δεν απαιτεί καν ειδική θεραπεία, αφού το ανοσοποιητικό σύστημα αναλαμβάνει να απαλλαγεί από τους μικροοργανισμούς. Ωστόσο, οι σωστά επιλεγμένες τακτικές θεραπείας εξακολουθούν να είναι προτιμότερες, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας. Αυτό είναι ένα 90% επιτυχημένο αποτέλεσμα.
Κάθε γιατρός έχει τη δική του γνώμη για τις θεραπευτικές τακτικές. Υπάρχουν όμως βασικά στα οποία βασίζονται όλοι οι ειδικοί.
Η θεραπεία πρέπει να είναι ολοκληρωμένη. Οι καταστροφικές μέθοδοι τυπικές των χειρουργικών επεμβάσεων δεν δικαιολογούνται πάντα. Οι γιατροί συστήνουν συνήθως επανορθωτικούς, αντιικούς και ανοσοτροποποιητικούς παράγοντες. Συνιστάται και οι δύο σύντροφοι να υποβάλλονται σε τέτοια θεραπεία. Για να απαλλαγείτε αποτελεσματικά από τον HPV, θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιείτε προφυλακτικά.